Tunis dzielnica po dzielnicy

Tunis najlepiej rozumieć jako sześć różnych regionów, a nie jedną pocztówkę, a ten hub destynacji porządkuje je od stolicy aż po skraj Sahary. W centrum Tunis łączy wpisaną na listę UNESCO medynę wokół Meczetu Ez-Zitouna — którego dziedziniec można zwiedzać, podczas gdy sala modlitw pozostaje zarezerwowana dla wiernych — z szerokimi bulwarami Ville Nouvelle z epoki kolonialnej i kolekcjami mozaik Muzeum Bardo, jednym z najbogatszych w basenie Morza Śródziemnego. Kilka przystanków TGM dalej Kartagina i zatoka łączą punickie i rzymskie ruiny starożytnej Kartaginy z niebiesko-białym miasteczkiem Sidi Bou Said, nadmorską dzielnicą La Marsa i portem promowym La Goulette.

Cap Bon, półwysep na wschód od stolicy, mieści kurorty Hammamet i Nabeul, znane z garncarstwa, a także Kelibię, punicki Kerkouane oraz gorące źródła Korbous. W głębi lądu rzymska północny-zachód rozciąga miasta-ruiny Dougga i Bulla Regia po łagodnych terenach rolniczych, obok andaluzyjskiego Testour, miasteczka targowego Zaghouan u stóp własnej góry i spokojniejszej Utyki na wybrzeżu; dalej na północ stary port w Bizercie i mokradła Parku Narodowego Ichkeul rozciągają region aż po Tabarkę. Wzdłuż południowego wybrzeża Sahel łączy święte miasto Kairuan, wpisaną na listę UNESCO medynę Susy, amfiteatr El Djem — jeden z najlepiej zachowanych w świecie rzymskim — oraz kurorty Monastir i Mahdię.

Jeszcze dalej Saharę osiąga się z Tunisu w ramach dwu- do trzydniowej pętli przez Douz, Tozeur, trogodycką wioskę Matmata, słone jezioro Chott el Jerid i obóz na pustyni Ksar Ghilane, a nie jako wycieczkę jednodniową. Razem te sześć regionów daje osobie odwiedzającej po raz pierwszy realistyczne wyobrażenie o tym, jak daleko sięga Tunis, a ten hub odsyła do pełniejszego opisu każdej destynacji z osobna.